سوى ديگر آن مرزهاى روم است كه [ از أنطاكية ] تا به اندلس مىرسد . اكثريت مردمش رومند وهميشه [ كشتيها ] از آنان در بيم هستند . ايشان ومردم سيسيل واندلس آبها وخليج‌ها ومرزهايش را به از ديگران مىشناسند ، زيرا كه همواره در آن سفر مىكنند وبا همسايگانش مىجنگند وراهشان به شام است . من مدتها با ايشان دريانوردى كرده ، از ايشان دربارهء راه‌هايش پرسشها مىكردم وآنچه شنيده بودم با ايشان در ميان مىنهادم ، پس كمتر ايشان را در اختلاف ديدم . اين دريا سخت موج است وهميشه صدايش شنيده مىشود بويژه در شبهاى جمعه . فقيه أبو طيّب عبد اللّه بن محمد جلال در رى به من گفت أحمد بن محمد بن يزيد استرآبادي براي ما نقل كرد از عباس بن محمد از أبو سلمه از سعيد بن زيد ، از ابن يسار ، كه عبد اللّه بن عمرو گفت : هنگامى كه خدا درياى شام را آفريد بدو الهام نمود : من تو را آفريدم واز بندگانم كساني را نزديك تو نهادم كه مرا پرستش مىكنند وتسبيح وتكبير گويند وتهليل كنند ، تو با ايشان چه خواهى كرد ؟ دريا گفت : ايشان را غرق مىكنم ! . خدا گفت : برو ! لعنت بر تو باد ! از شكار ودرآمد تو كاستم ! سپس مانند آن را به درياى عراق ( خليج فارس ؟ ) الهام كرد . أو پاسخ داد : خدايا ايشان را * بر پشت خودم نگاه مىدارم وهر گاه تسبيح كنند با ايشان تسبيح گويم وهنگامى كه ترا تقديس كنند من نيز تقديس كنم وبا تكبيرشان تكبير گويم . خدا گفت : برو ! ترا مبارك گردانيدم ، شكار ودرآمد ترا افزودم واين دليل بر آن است كه جز آن دو دريائى نيست .